Over een paar weken  hoop ik 59 jaar te worden. Geen bijzondere leeftijd zullen velen wellicht denken. Voor mij is het dat wel. Het is de leeftijd die mijn moeder niet heeft gehaald. Daardoor heeft het bereiken van die leeftijd voor mij een bijzondere lading en betekenis gekregen. Het doet mij de afgelopen weken meer dan voorheen mijmeren over verschillende aspecten in het leven.

Bijvoorbeeld over de wijze waarop mensen met elkaar communiceren. In  werk- en privésituaties  ervaar ik de verschillen daarin en de effecten ervan.  Wat een negatieve impact op de samenleving heeft het bijvoorbeeld wanneer mensen niet mét “de ander” spreken, maar wel met anderen oordelend óver hem of haar spreken.  En wat een ruimte en veiligheid biedt het wanneer mensen elkaar op een open, eerlijke en liefdevolle manier laten weten wat het gedrag van “de ander” bij hen teweeg brengt of waar hij of zij behoefte aan heeft.

Al mijmerend tollen de vragen door mijn hoofd: Waarom begrijpen we elkaar vaak zo slecht? Op welke wijze houden we meningsverschillen zelf in stand? Hoe komt het dat sommige mensen elkaar levenslang veroordelen om iets wat jaren geleden is gebeurd of  gezegd? En tenslotte de belangrijkste vraag:  Kan ik zelf iets doen om er verandering in te brengen?

Inmiddels ben ik er van overtuigd dat die mogelijkheid er is. Want bij het stellen van mijn laatste vraag zie ik mijn moeder weer voor me. Warm en liefdevol. Nooit veroordelend, beschuldigend of eisend, maar respectvol en op behoeften gericht, zich verbindend met de ander. Ze was zich er niet van bewust, maar zij sprak de “Taal van het hart”. Met zo’n taal kan ik me ook bekwamen in het verbinden met de ander.

De manier waarop we communiceren is  – meestal onbedoeld – gewelddadiger dan we beseffen, doordat  uitdrukkingen die we gebruiken vaak onnodig beschuldigend zijn. Zonder dat we het in de gaten hebben kan ons taalgebruik vol zitten met diagnoses en oordelen over een ander. En hoe vaak leidt het uitspreken daarvan tot onbegrip en verwijdering en zeker niet tot verbinding.  En toch wil ieder mens erkend, gehoord en gezien worden.

Woorden kunnen een conflict oproepen en aanwakkeren. En tegelijkertijd hebben woorden ook de kracht om respect en begrip te tonen en tot samenwerking te inspireren. Om werkelijk verbinding te maken met onszelf en  de ander is het blijkbaar nodig om een andere taal gaan gebruiken. Een taal die niet veroordeelt, bekritiseert, beschuldigt of eist, maar in plaats daarvan zich respectvol op behoeften richt. De taal van het hart.  Door deze taal te leren en in de praktijk te brengen kunnen we vaardiger worden in het verbinden met onze medemensen.

Deze respectvolle taal, de taal van het hart kent vele namen zoals: geweldloze communicatie, verbindende communicatie, effectieve communicatie.

Het leren van deze taal (ik noem het verbindende communicatie) is vergelijkbaar met het leren van een vreemde taal: het vergt studie en oefening om het vloeiend te leren spreken.

Er is ook een groot verschil met het leren van een vreemde taal: het gaat niet maar om het leren van woorden, het gaat om het aanleren van een andere manier van denken en luisteren die tot bewuster en respectvoller taalgebruik leidt.

Wat levert het je op?

  • Verbindend communiceren is een methode die je communicatieve vaardigheden vergroot waardoor relaties weer soepel gaan lopen en je je doelen beter en makkelijker bereikt. Het gaat zowel om het spreken als luisteren en het ontwikkelen van empathische vaardigheden.
  • Je leert hoe je in iedere situatie een positieve invloed kunt zijn en hoe je je kunt richten op het tot stand brengen van een harmonieuze band in de communicatie met anderen. Hierdoor ontstaan niet alleen waardevolle relaties maar ben je ook in staat om deze in stand te houden en te verdiepen.
  • Je zult met meer plezier samenwerken en samen makkelijker doelen bereiken.
  • Je zult in relaties meer geluk en plezier in het samenzijn beleven, terwijl het makkelijker wordt om grenzen aan te geven en op een ontspannen manier gewoon over verschil van inzicht te praten.
  • Het inspireert je om op een effectieve en respectvolle manier te zeggen wat je van anderen verwacht, wat je stoort, maar ook wat je graag zou willen, zonder dat je vervalt in verwijten, oordelen, welles-nietes-spel, eisen of verdere verwijdering.
  • Het schept niet alleen duidelijkheid maar ook vertrouwen tussen mensen en het vergroot de beleving van geluk.
  • Inzicht in de eigen beleving en begrip voor de beleving van de ander schept niet alleen een diepere band maar maakt het mogelijk om steeds meer een win-win situatie te creëren.

Verbindende Communicatie gaat ook over het leren omgaan met je éigen gevoelens en het gaan begrijpen van de behoeften welke achter die gevoelens schuil gaan. Zo ben je beter in staat om richting aan je leven te geven en om doelen te verwezenlijken. Het helpt je om op elk moment duidelijk te krijgen en te benoemen wat voor jóu belangrijk is en wat jíj nodig hebt.

Verbindende Communicatie is gebaseerd op de Geweldloze Communicatie van Marshall Rosenberg. Het doel van Verbindende Communicatie is niet om mensen en hun gedrag te veranderen om je eigen zin er door te krijgen. Het doel ervan is: relaties vormgeven op basis van eerlijkheid en empathie waarin uiteindelijk ieders behoeften vervuld zullen worden.

Spreekt dit jou aan en wil je ook aan de slag met deze “taal van het hart”? Neem dan contact met me op via het contactformulier op deze website.

 

De taal van het hart