Slecht zicht

Weinig zicht….

In de mist kwam ik bij een splitsing van wegen en vroeg me af: Welke kant ga ik op?

Er staan geen borden…. Ik zie niet of het begaanbare wegen zijn…. Waar kom ik terecht en wat kom ik onderweg tegen? ….Stel je voor dat ik vast kom te zitten in een modderpad…..Toch veiliger om het verharde pad te nemen? Maar misschien valt er op dat andere pad veel meer te ontdekken…..?

Herken je dat soort momenten in jouw leven? Je komt voor keuzes te staan waarbij je graag meer zekerheden zou willen voordat je een besluit neemt…..een beetje meer zicht op de toekomst.

In mijn praktijk zie ik dat mensen, als het gaat om hun werk, vaak kiezen voor zekerheid ten koste van hun geluk. Ze maken de verstandige keuze, de veilige keuze. Velen van ons zijn daar ook mee opgegroeid. Je krijgt er niet altijd inspiratie en energie door, maar je weet wel waar je aan toe bent.

Sleep jij jezelf door elke werkdag en krijg je niet veel energie van je werk? Blijft er iets knagen? Het gevoel dat je liever zou doen wat je echt gelukkig maakt?

Geluk kun je negeren, vergeten of onderdrukken, maar de behoefte eraan zal nooit helemaal verdwijnen…

Het verstand kiest voor zekerheid omdat het bang is. Bang om iets te verliezen.
Het gevoel kiest voor wat je werkelijk wil, als je tenminste leert te vertrouwen op je gevoel en het niet onderdrukt.

Het gaat om het vinden van de juiste balans tussen altijd in de comfortzone blijven zitten, nooit eens avontuurlijk zijn en altijd plezier najagen en alle behoefte aan zekerheid afwijzen.

Hoe zoek jij hierin de balans?

Afgeschreven…..?

Onlangs kocht ik op de rommelmarkt een oud, donkerbruin tafeltje. Een meubelstuk met meerdere beschadigingen. Aangeboden als “rommel” op de markt, voor de vorige eigenaar blijkbaar niet meer voldoende waardevol.

Ja, ik zie de gebruikssporen op het voorwerp maar…. daar doorheen zie ik een voorwerp met een prachtige en unieke vorm en een krachtige structuur. Ik vermoed dat dit voorwerp ooit met liefde is gemaakt, waarschijnlijk met een bepaald doel.

Voorzichtig ga ik aan de slag: oude vastzittende lagen losweken, ontvetten, poetsen en tenslotte opwrijven met een fris kleurtje….. en ik ben blij verrast door wat ik zie. Ondanks de krasjes en deukjes, want die zijn gebleven, zie ik een prachtig meubelstuk tevoorschijn komen en een nieuwe bestemming ervoor komt in mijn gedachten. Dáár op dat plekje in de hal komt het helemaal tot zijn recht.Wat een  waardevol object !  En als ik kijk naar de markt om me heen dan weet ik dat die butsen en deuken je juist nog waardevoller maken!

Ook bij loopbaancoaching en bij coaching in werkgeluk herken ik dit proces: Door ingesleten patronen los te weken en op zoek te gaan naar wie jij bent ontdek je weer wat jouw unieke kwaliteiten zijn. Je open stellen voor jouw uniek-zijn zet je aan tot verlangen en zelfvertrouwen om dat te doen waar jij sterk in bent. Je gaat weer stralen! En de butsen en deuken: herken je ze bij jezelf ? Al jouw ervaringen, botsingen, teleurstellingen………….ze maken je nog waardevoller!

Dus……Als jouw kwaliteiten niet meer nodig of wenselijk zijn voor een eerder bepaald doel, dan betekent dat niet dat jij als persoon waardeloos bent !  Zoek en vindt een nieuwe bestemming waar jij volop jouw kwaliteiten kunt inzetten zodat je weer kunt stralen!  Dat brengt werkgeluk!