Calon Lan

Net zoals ik geraakt kan worden door de schoonheid van de natuur kan ik ook ontroerd worden bij het horen van een muziekstuk of een lied. Herken je dat?

Ik ervaar het regelmatig, maar er is één lied waar ik onlangs door werd geraakt, zonder dat ik ook maar één woord van de tekst kon verstaan of begrijpen. Vanaf de eerste keer dat ik het hoorde raakte ik ontroerd en het raakt me nog steeds als ik het beluister.

De laatste tijd steeds komt het steeds vaker spontaan op in mijn hoofd. Is het de melodie die mij raakt, de muzikale uitvoering, of is het de combinatie van stemmen: de kwetsbare, maar o zo overtuigende stem van een kind samen met de zware stemmen van volwassen mannen?
Of……is het iets anders?

Een kleine zoektocht op internet leverde meer informatie op over het lied. De titel luidt: Calon Lan. Het is geschreven in het Welsh, een Keltische taal en het werd oorspronkelijk in 1890 geschreven als een hymne. In Wales schijnen er maar weinig mensen te zijn die het lied niet kennen.

Toen ik uiteindelijk ook de vertaling van de liedtekst vond wist ik dat er meer was waardoor ik was geraakt: het lied bezingt nl. een verlangen dat ook mijn persoonlijk verlangen is: een zuiver hart.

Ons hart staat symbool voor dat wat diep van binnen in ons leeft: onze liefde, ons gevoel en onze intenties. En als we deze van binnen naar buiten brengen dan is het belangrijk dat het glashelder, puur en zuiver is. Niet aangetast door verborgen gedachten van eigenbelang, afgunst of machtswellust, maar uitsluitend bedoeld voor verbinding, groei en leven voor alle mensen.

Puur zijn, echt zijn. Net zoals een bron zijn water naar buiten perst dat zo uit de bron omhoog borrelt. Water dat nog niet door allerlei invloeden van buitenaf is vervuild en dat zonder filter gedronken kan worden.
Of zoals een pasgeboren baby, wiens doen en laten nog niet door allerlei invloeden is gevormd, zonder schroom zijn liefde en warmte deelt.
Dát is waar ik naar verlang: voor mezelf en voor ieder ander.

Vanuit dit verlangen wil ik mensen begeleiden die vastlopen en worstelen met onzekerheden, problemen, vragen of twijfels waardoor ze zich beperkt voelen om voluit te kunnen leven. Of het nu in de werkomgeving is of in de thuisomgeving.

Ik loop graag een stukje mee op je pad om uit het dal te klimmen, en je weg vervolgen op de weg van groei en persoonlijke ontwikkeling.

Behoefte aan meer informatie of aan een persoonlijk gesprek? Neem dan contact met me op via het contactformulier of telefonisch 06 12902108.

 

By the way: Ben je benieuwd naar bovenstaand lied: Er zijn meerdere uitvoeringen te vinden op YouTube, maar dit is mijn favoriet. Vanwege de combinatie van stemmen en de prachtige natuurbeelden! Ik zet het volume hierbij graag hoog. De vertaling van de tekst vind je onder aan deze pagina.

En dit is de vertaling van de tekst:

Zuiver hart (Calon Lan)

Ik vraag niet om een luxueus leven,
’s werelds goud of zijn prachtige parels.
Ik vraag om een gelukkig hart, een eerlijk hart, een puur hart.
Een zuiver hart vol goedheid is eerlijker dan de mooiste lelie.
Alleen een puur hart kan zingen, zingen overdag en zingen in de nacht.
Zou ik wereldse rijkdom wensen: het zou allemaal snel zijn vervlogen.
De rijkdommen van een deugdzaam, zuiver hart zullen eeuwige winst dragen.
Avond en ochtend, mijn wens: Naar de hemel opstijgen op de vleugel van het lied.
Voor God, omwille van mijn Verlosser, om mij een zuiver hart te geven.

Persoonlijke ontwikkeling………Wat is dat voor jou?

Lange tijd dacht ik dat het bij ‘persoonlijke ontwikkeling’ vooral ging om het creëren van iets nieuws. Beter worden in iets wat je van nature niet zo makkelijk doet. Nieuwe kennis of vaardigheden opdoen in een opleiding.

Een aantal beelden gaven me gaandeweg een ander zicht op het begrip ‘persoonlijke ontwikkeling’. Die beelden deel ik graag met jou.

 

Denk aan een ingepakt kado. Het is omwikkeld, bijv. met papier. Of denk aan een snoepje met een wikkel er om heen.Verwijder je de wikkels, dan ben je aan het ont-wikkelen.

Ontwikkelen is in deze situatie niet: iets nieuws maken, maar iets wat er al is naar boven halen, zichtbaar maken. Het kado (of het snoepje) was er immers al, maar werd pas zichtbaar nadat je de laagjes die er omheen waren gewikkeld eraf haalde, ont-wikkelde. Daardoor kom je bij de kern.

 

En denk ook eens aan het ontwikkelen van een kluwen wol. Wat gebeurt er als je zo’n kluwen ont-wikkelt?

Ook hier is sprake van materiaal dat je al hebt. Je maakt de draden die door of over elkaar zijn gedraaid, voorzichtig los, je ontwart ze en ordent ze tot een overzichtelijke bol wol. Door de kluwen te ont-wikkelen ontdek je welk materiaal je tot je beschikking hebt om er iets prachtigs van te maken, voor jezelf en/of voor anderen.

 

 

Een mooi beeld uit de natuur als het gaat om ontwikkelen is de wording van een varenplant. Bij de jonge plant zijn de bladen eerst helemaal opgerold. Naar mate de plant ouder wordt, wikkelt hij zijn prachtig gevormde bladen helemaal af. De plant ont-wikkelt zijn bladen.
Het bijzondere groeiproces van deze bladeren is echt de moeite waard om je eens in te verdiepen. Het is een heel uniek  proces, het wijkt geheel af van groeiprocessen van andere planten.

 

Met deze beelden kwam ik tot het besef waar het bij persoonlijke ontwikkeling om gaat:

 Meer bewust zijn van wie je werkelijk bent: ontdek je eigen unieke kracht, talenten en kwaliteiten.
 Werken aan zelfinzicht en zelfvertrouwen.
 Meer bewust zijn van de problemen die je tegenkomt in het leven en hoe je daar mee omgaat.
 Meer bewust zijn van je verleden en je eigen invloed op het heden.
 Meer bewust zijn van de invloed van jouw gedrag op jezelf en op anderen.
 Het doorbreken van belemmerende gedachten en gevoelens.

Kortom: Het gaat over loslaten wat je tegenhoudt om echt jezelf te zijn.

Begeleiding bij persoonlijke ontwikkeling is een proces dat te vergelijken is met het pellen van een ui.
Na het verwijderen van iedere laag kom je steeds dichter bij de kern: je authentieke zelf.

Wil jij dat ook en wil je meer weten hoe ik je daarbij kan begeleiden, maak dan nu een afspraak voor een gratis kennismakingsgesprek.

Bel: 06-12902108 of neem contact op via het contactformulier.

 

 

Probleem of uitdaging?

De Van Dale omschrijft een probleem als “ moeilijkheid” of “op te lossen vraagstuk”. Maar wanneer is iets een probleem?

Als je iets als een probleem ervaart komt dat doordat :
– Er nu iets is wat je niet wilt of
– Je wilt juist iets wat er nu niet is

Oftewel: Je hebt een idee of wens over hoe de werkelijkheid zou moeten zijn en jouw waarneming van de werkelijkheid stemt daar niet mee overeen. Je hebt bijv. voor het weekend een lange natuurwandeling gepland en net díe dagen regent het de hele dag pijpenstelen. Nu lijkt de regen het probleem te zijn.

Maar als we deze situatie gaan ontleden bestaat het werkelijke probleem uit de spanning tussen:
– de wens om een ontspannen wandeling te maken en
– de aanwezigheid en voorspelling van heel veel regenval.

Stel je voor dat deze regendag de 1e dag was na de lange periode van ernstige droogte vorig jaar. Dan zouden maar weinig mensen de regenval als een probleem benoemen, maar er juist dankbaar voor zijn. Dat het regent is niet meer dan een feit.

Door de manier waarop wij kijken (op basis van wat we graag willen) ervaren we echter sommige feiten (in dit geval de regen) als een probleem.

Maak je van “het probleem” een uitdaging, dan ga je denken in mogelijkheden. Je bedenkt hoe je er ondanks de regen toch een leuke dag van kunt maken, bijvoorbeeld door je goed te kleden tegen de regen, de wandeling in te korten, of door je plannen aan te passen en binnenshuis iets leuks te gaan doen. Je hebt immers geen oplossing voor het feit dat het de hele dag regent.

Franciscus van Assissi beschrijft het zo:

Wat gebeurt er als je de onderstaande stelling toepast op jouw “problemen”?

Onze verlangens en behoeften, kortom wat we graag willen, maakt dat we sommige feiten als een probleem ervaren.
De uitdaging is het verschil te kunnen waarnemen tussen wat we wél en níet kunnen beïnvloeden.

 

Wil je ondersteuning bij die uitdaging? Ik help je er graag bij. Je bent van harte welkom voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek!

Nee zeggen

Nee zeggen….het blijft een lastig thema. Voor volwassenen dan.

Kinderen gaat het verbazingwekkend goed af. Het is vaak één van de eerste woorden die ze kunnen zeggen. Vooral 2-jarigen zijn toppers in weigeren.

Ik zie het momenteel bij mijn lieve 2-jarige kleindochter : Ik ben 2 en ik zeg NEE!

 

Nee zeggen…..wij volwassenen houden er niet van en we associëren het meestal met negativiteit.

Nee zeggen…..het maakt je niet populair, denk je.

Nee zeggen…..je weet dat je het vaker moet doen, maar in de praktijk komt het er niet van.

 

Soms zeg je JA op iemands verzoek en hebt daar tien minuten later al weer spijt van hebt omdat je er eigenlijk helemaal geen ruimte voor hebt. Herkenbaar? Wat hield je tegen: de blik van afkeuring, teleurstelling of misschien zelfs boosheid van de ander?

In een onderzoekrapport las ik dat maar liefst 61% van de Nederlandse vrouwen zichzelf regelmatig wegcijfert voor anderen en altijd lief en aardig gevonden wil worden. 33% geeft zelfs aan altijd direct ja te zeggen. Over mannen zijn nog geen onderzoeksresultaten bekend, maar ook zij schijnen er (in iets mindere mate) last van te hebben.

Het gevolg van dit meegaande gedrag: je bent hartstikke aardig en behulpzaam naar anderen, maar niet voor jezelf. Als je altijd ingaat op de wensen van je omgeving, pleeg je roofbouw op jezelf. Dat kan je op den duur gaan opbreken in lichamelijke of psychische klachten. Een burn-out ligt op de loer.

Hoe kun je dat voorkomen? Door iets af te leren en iets aan te leren:

……..Afleren om onnadenkend Ja te zeggen en

……..Leren om bewust en aardig Nee te zeggen

 

EEN PAAR TIPS DIE JE KUNNEN HELPEN:

TIP 1    Onderdruk je reflex om direct Ja te zeggen

Wees je bewust van je ‘automatisch antwoordapparaat’ en verander je strategie.

Heel nuttig in situaties dat iemand je een verzoek doet op een heel druk moment, aan het eind van een vergadering die al is uitgelopen of bij een verzoek dat je met een hoge mate van urgentie wordt voorgelegd.

TIP 2    Koop tijd

Bijvoorbeeld door te zeggen dat je er even over na wilt denken en dat je erop terugkomt. Door direct een notitie in je agenda te zetten vergeet je die belofte niet en blijf je betrouwbaar voor je omgeving.

TIP 3    Gebruik de vrijgekomen tijd om een goede afweging te maken 

Stel jezelf de vraag of jij op dit moment aan het verzoek kunt en/of wilt voldoen. Neem daarbij altijd het volgende uitgangspunt: Als je ‘ja’ wilt zeggen tegen dingen die écht belangrijk voor je zijn, dingen die je wilt doen of leren, moet je ‘nee’ zeggen tegen dingen die je daarvan afhouden.

TIP 4    Ja zeggen en iets terug vragen

‘Dat wil ik wel voor je doen, als jij alle informatie ervoor alvast verzamelt?’

‘Ik wil het wel samen met je doen’.

 

HEB JE BESLOTEN OM NEE TE GAAN ZEGGEN:

TIP 5    Realiseer je dat je geen ‘nee’ zegt tegen de persoon, maar tegen dat wat hij of zij jou van je vraagt

Dat maakt het ‘nee’ zeggen minder intens.

TIP 6    Kies voor de beste NEE-optie

Afhankelijk van de situatie kun je kiezen uit verschillende Nee-opties. Een paar voorbeelden:

  • De uitstelvariant: ‘Ik heb daar nu écht geen tijd voor, maar voel je vrij om er in de toekomst op terug te komen.’

Deze manier is geschikt voor jou als je echt moeite hebt met het weigeren van de vraag. Door uitstel te vragen, geef je in elk geval aan dat je nu geen ruimte hebt. Bovendien leg je de actie weer terug bij de ‘vrager’. Door deze variant te gebruiken, kom je niet bot over en filter je de vragers er uit die alleen maar vragen uit directe noodzaak of gemakzucht.

  • De doorverwijzing: ‘Ik ben niet gekwalificeerd om te doen wat je van me vraagt, maar heb wel iets voor je waar je misschien verder mee kunt’.

Denk bijvoorbeeld aan verstrekken van informatie, lectuur of naar andere personen die meer bekend zijn in het vakgebied.

  • Benoem de sociale kaart: ‘Als ik jou help, moet ik anderen teleurstellen’. ‘‘Als ik jou daar nu mee help, betekent dit dat ik ……. moet laten liggen en dat wil ik niet’

Geef aan wat de consequenties voor andere collega’s zullen zijn als je ‘ja’ zegt.

Datzelfde geldt natuurlijk voor thuis. Wil je partner graag dat jij nog even de boodschappen doet en vanavond kookt, geef dan aan dat je de kinderen dan niet naar voetbaltraining of zwemles kunt brengen en dat dat teleurgestelde gezichtjes oplevert.

  • Stel voorwaarden

Vind je het toch nog een stap te ver om heel direct ‘nee’ te zeggen? Zeg dan ja en stel er voorwaarden bij. Bijvoorbeeld: Ja, ik wil oppassen, maar alleen incidenteel.

Of: Ja, ik wil je helpen met schilderen, ik kan je daar deze week maximaal 1 dag mee helpen.

    

LAATSTE ÉN BELANGRIJKSTE TIP 

 Houd altijd het volgende in gedachten:

 

 

Een knipoog naar het leven

Vorige week had ik een verrassende ontmoeting die ik graag met je deel. Maar daarvoor neem ik je eerst even mee terug in de tijd.

Een jaar of 10 geleden (of was het al eerder?) zag ik in de spiegel mijn snel groeiend aantal grijze haren. Dat valt ook al snel op als je van jezelf een donkere haarkleur hebt. Er waren veel mooie kleuren haarverf op de markt en ik vond het leuk om mijn haarkleur zo af en toe eens van kleur te veranderen. In de winter een warme kleur en in de zomer een wat koelere kleur. Gewoon omdat ik het mooi vond.

Heel eerlijk? De onderliggende gedachte was toch echt: ‘Ik wil nog geen grijze kop, daar ben ik toch nog veel te jong voor. Ze gaan me dan vast veel ouder schatten dan ik ben……….’.

Een paar maanden geleden was daar het grote moment: ik was er klaar mee om iedere maand mezelf weer voor de gek te houden. Ik was er klaar voor om kleur te gaan bekennen en ruimte te geven aan mijn natuurlijke haarkleur op dit moment. True Colors. Gewoon zijn zoals je bent.

Een beetje confronterend was het wel die grijze kleur die tevoorschijn kwam. Doordat de restanten van de laatste verfbeurt nog een poosje zichtbaar bleven en bij de bron het grijs er stevig door kwam, was mijn haarkleur dus een ratjetoe. De kapster zorgde voor een geleidelijke overgang van de True Colors, zodat mijn omgeving (en ik zelf ook) er aan konden wennen. En sinds een paar weken bezit ik een redelijk egale lichtkleurige haardos. Familie en vrienden laten me weten dat het me helemaal niet ouder doet lijken. Lief van ze…..

De ontmoeting

In de winkelstraat werd ik plotseling staande gehouden door een voor mij onbekende jongedame, ik schat zo’n 25 jaar. Zij sprak me aan met: ‘Hallo, may I ask you something? Can you tell me which hairdresser painted your hair? Your hair is really beautiful. What is the name of this color? I am searching a long time for a special haircolor, and …Wauw…this is the color I want.”

Ik kon een schaterlach onderdrukken en wilde zeggen: ‘Ha ha, dat is gewoon mijn eigen kleur’, maar bedacht me. In plaats daarvan vertelde ik haar dat ik ook lang heb gezocht naar de juiste kleur en er wel meer dan tien jaar over heb gedaan om deze prachtige kleur te vinden: De kleur Parelgrijs. En ik verwees haar naar de kleine kapsalon bij ons in het dorp.

Ze bedankte me hartelijk en vervolgde blij haar weg. En ik?

Met een grote glimlach op het gezicht en bijna huppelend liep ik verder en gaf mezelf een vette knipoog. Een knipoog naar het leven.

Ken jij ook van die momenten? Wat zijn jouw momenten met een knipoog naar het leven?

Een bijzondere reis

Geïnspireerd door Brené Brown

Het is weer de tijd waarin veel reizen worden gemaakt: avontuurlijke, inspirerende, ontspannen of actieve reizen. Onlangs las ik met veel interesse het boek “De moed van imperfectie” van Brené Brown, hoogleraar en schrijfster, waarin zij schrijft over een heel bijzondere reis. Een levenslange reis: de reis naar een bezield leven. Weet je waarom haar boek mij inspireert? Omdat het gaat over kunnen leven en liefhebben vanuit het gevoel dat je de moeite waard bent en de impact die dat heeft op de keuzes die je in het leven maakt en hoe je je voelt.

Doorbijten, inschikken en ploeteren

Voordat ik mijn eigen bedrijf startte, had ik een vaste, goed betaalde baan bij de overheid. Op een bepaald moment besefte ik dat het werk mij heel veel energie kostte en mij weinig voldoening (meer) gaf. Doorbijten, inschikken en ploeteren, dat was wat ik deed. Trouw en loyaal blijven aan je werkgever. Ik had immers een contract met mijn werkgever en op grond daarvan had ik de taken uit te voeren die in mijn functieprofiel waren beschreven. En natuurlijk wilde ik dat zo goed mogelijk doen. Want het draait in een arbeidsrelatie niet alleen om basale aspecten als “loon in ruil voor arbeid”. Je hebt ook een zogenaamd psychologisch contract met je werkgever, waarbij het o.a. gaat om waardering en ontwikkelingsmogelijkheden. Die waardering en mogelijkheden ontving ik ruimschoots. Dat maakte het nog lastiger om uit te spreken dat ik niet meer zo blij werd van mijn werk. Ik wilde niet overkomen als een ondankbaar kind.

Werkgeluk

In mijn groeiproces naar volwassene leerde ik wat trouw en loyaliteit is. En ook dat je niet zomaar de moed opgeeft als het even niet zo lekker loopt.

Wat niet in dat leerproces zat waren de antwoorden op vragen als:

  • Hoe ga je om met je gevoelens wanneer je niet (meer) gelukkig bent in je werk? Wanneer je werk al je energie opvreet in plaats dat het je energie en bezieling geeft? Wanneer je iedere avond moe thuis komt en je ’s ochtends niet meer fluitend naar je werk gaat?
  • Hoe ga je om met de conclusie dat je vooral bezig bent om te voldoen aan de voorwaarden die anderen aan je stellen om het keurmerk “goed genoeg” te krijgen?
  • Hoe ga je om met het onvoldaan gevoel dat je niet bezig bent met dingen waar je goed in bent en die je ook het liefste zou doen?

Kortom: met het begrip ‘werkgeluk’ was ik nog niet zo bekend.

Pas veel later zag ik om me heen hoe belangrijk werkgeluk is en wat het ontbreken daarvan met mensen en met organisaties doet. Maar het belang van werkgeluk ging ik vooral zélf ervaren na een belangrijke persoonlijke keuze: mijn vaste en goed betaalde baan, met veel leuke collega’s en prachtige secundaire arbeidsvoorwaarden, opzeggen. Een drastische keuze….. toch heb ik geen spijt.

Eigenwaarde

Want daarna leerde ik, onder begeleiding van een loopbaancoach, eerlijk naar mezelf en mijn natuurlijke kwaliteiten te kijken. Ik leerde los te laten om mezelf te vergelijken met anderen. Ik leerde mezelf te accepteren. En dat gaf toegang om een goed gevoel van eigenwaarde te ontwikkelen, ik ging mijn eigen ”kleurenpalet” ontdekken, waardoor ruimte ontstond voor nieuwe stappen. Zowel privé als op gebied van werk vond ik waar ik echt mijn passie in kwijt kan.

Zo  richt ik mij nu zelf volledig op ontwikkeling van mensen en ondersteun ik hén in hun keuzes voor werkgeluk. Stimuleer ik mensen te zoeken naar mogelijkheden om te veranderen of te vernieuwen en inspireer hen om, met lef en daadkracht, om te gaan met problemen én met kansen die het leven biedt. Dat hoeft niet altijd te leiden tot drastische keuzes, soms leidt het tot ontwikkeling van meer zelfvertrouwen of aanpassing in communicatiestijl.

Zo kunnen mensen vanuit hun eigen unieke kracht groeien en worden wie ze in essentie zijn. Het is fantastisch te zien hoe mensen (weer) tot bloei komen en een nieuwe stap, dichter naar zichzelf toe, durven zetten in hun loopbaan. Daar geniet ik elke keer weer van! Dat geeft mij energie.

Hoe is dat bij jou?

Voor de meesten van ons blijkt het een grote uitdaging te zijn om te geloven dat je nu, op dit moment, al waardevol bent als mens. Dat je niet eerst aan allerlei voorwaarden hoeft te voldoen om goed genoeg te zijn.

Ben jij voortdurend bezig om weg te lopen voor bepaalde aspecten van het leven die niet passen bij wie je denkt te moeten zijn, dan blijf je een buitenstaander in je eigen verhaal en heb je het gevoel dat je jezelf voortdurend moet bewijzen. Dan ben je steeds bezig om een goed gevoel van eigenwaarde bij anderen vandaan te halen door steeds maar weer te presteren, te perfectioneren en anderen te plezieren. Terwijl je een goed gevoel van eigenwaarde alleen bij jezelf kunt vinden.

  • Ken je het groeiende gevoel waarbij je een enorme drang voelt om het leven te leiden dat je graag wilt leiden in plaats van het leven dat je “geacht” wordt te leiden?
  • Voel jij de uitdaging om los te laten wie je denkt te moeten zijn en te omarmen wie je bent?

Dan heb ik een reisadvies voor je: De reis naar een bezield leven. Op die reis kun je leren toewerken naar wat je werkelijk nodig hebt en leren loslaten wat je tegenhoudt. Een mooi avontuur! Het kost je wel wat: kwetsbaarheid. Maar…..kwetsbaarheid is moed!

Omdat ik uit eigen ervaring weet hoe spannend zo’n avontuur kan zijn, wil ik graag een stukje met je oplopen.

 Wat heb je nodig voor die bijzondere reis?

Voor elke reis, dus ook voor deze, is het van belang dat je de juiste spullen mee neemt.

Om te kunnen leven en liefhebben vanuit het gevoel dat je de moeite waard bent, is het nodig dat je moed, compassie en verbondenheid een belangrijke plek toekent in je leven, waardoor je s’ ochtends bij het wakker worden denkt: wat ik vandaag ook doe of laat, ik ben goed genoeg. En het betekent dat je    ’s ’avonds bij het naar bed gaan denkt: nee, ik ben niet perfect. Ik ben kwetsbaar en soms bang, maar dat doe er niets aan af dat ik ook moedig ben en het waard ben liefde te ontvangen en erbij te horen.

Moed

Mensen of organisaties gaan (werk)geluk vaak uit de weg, omdat het vraagt om eerlijkheid en kwetsbaarheid van jezelf of van anderen. Kiezen voor (werk)geluk vraagt moed.

 

Compassie

Wanneer je je eigen donkere kant leert kennen kun je, als gelijke, ook aanwezig zijn bij de donkere kant van anderen. Compassie wordt oprecht wanneer we onze gedeelde menselijkheid kennen en erkennen.

Verbondenheid

Er ontstaat verbinding wanneer je je gezien, gehoord en gewaardeerd voelt, wanneer je kunt geven en ontvangen, zonder te oordelen of beoordeeld te worden, wanneer je steun en kracht ontleent aan de relatie.

Een cadeau voor jezelf

Zelf heb ik ervaren hoe waardevol het is wanneer je laat gaan wie je denkt te moeten zijn. Door actief te onderzoeken wat je helpt bij je gelukkig voelen in je werk en je privéleven, zorg je ervoor dat je positieve energie steekt in jezelf. Alleen al dat onderzoek is een cadeau aan jezelf en dat ben je zeker waard!

Gun jij jezelf zo’n bijzondere reis? Neem dan contact met me op via els@everscoaching.nl  of bel me op nummer 06 12902108.

Een duwtje in de rug

Wat vond ze het spannend om die prachtige vogel van heel dichtbij te laten eten uit het bakje dat zij zelf mocht vast houden. Mama tilde haar op en hield samen met haar het voerbakje vast en even later durfde ze het alleen. Dat glunderende gezichtje van mijn kleindochter toen ze het zelf durfde…dat vergeet ik nooit meer.

Hoe spannend kan het zijn om iets te doen wat je nog niet eerder hebt gedaan.

Je wilt het graag proberen, maar onzekerheid, angst voor het onbekende, verhalen van anderen, het kan je allemaal belemmeren om iets te doen wat je eigenlijk graag zou willen. Ik herinner me hoe ik als kind verlangend en vol bewondering keek naar die kinderen die van de hoge duikplank in het zwembad sprongen. Dat wilde ik ook….

Ik deed verschillende pogingen. Vol adrenaline klauterde ik de hoge trap op en na lang wikken en wegen ging ik, met trillende knieën, diezelfde trap weer af naar beneden. Niet via de duikplank dus. Na verloop van tijd kreeg ik een duwtje in de rug, gelukkig niet letterlijk, dan had ik er wellicht een trauma aan over gehouden. Maar er was iemand (geen idee meer wie) die samen met mij die hoge trap op klom en me stimuleerde om het écht te gaan doen. En hoe spannend het ook was….het lukte! Ik was een ervaring rijker, genoot ervan en heb het daarna nog vele keren met veel plezier herhaald.

Meestal blijkt achteraf hoe vruchtbaar het “duwtje” van die ander was. Het leidde tot actie, beweging en je leven werd erdoor verrijkt.

Als coach mag ik vaak zo’n duwtje geven. Want wat zijn er veel mensen die het werk blijven doen wat ze doen, terwijl ze er niet gelukkig (meer) mee zijn. Soms worden ze er zelfs ziek van. En wat zijn er veel mensen die uit balans zijn vanwege een langere periode met heftige emoties.

Ken je dat?

Dat je eigenlijk wel stappen naar ander werk wilt zetten, de sprong wilt wagen, en dat je dat tegelijkertijd ook heel erg spannend vindt?

Of ben je wellicht na een nare periode in je leven op zoek naar balans en een nieuw perspectief en lukt het niet om een start te maken?

Misschien kan je wel een “duwtje in de rug” gebruiken waardoor ook jij jouw leven kunt verrijken !

Ik loop graag een stukje met je op. Mijn persoonlijke ervaringen én mijn werkervaring neem ik in mijn rugzak mee. Om onderweg van uit te delen.

“Als terugdenken pijn doet en vooruitkijken je bang maakt, kijk dan naast je, ik loop met je mee”.

Door stekeligheden heen mooie dingen ontdekken

Omdat onze jonge hond nieuwsgierig is en zijn aandacht vestigt op de kleinste details zie ik nog eens verrassende dingen.  Tijdens de wandeling zag ik eerst alleen die akelige stekelige braamstruiken met veel doornen, waar ik het liefst bij weg blijf. Maar toen ik dichterbij ging kijken zag ik wat er achter die narigheid lag…. prachtige kleine witte bloemetjes lagen te stralen in het slootje er achter.

Zo kan het ook gaan in je leven. In je werk- of privésituatie. Dat het lijkt of er alléén maar akeligheden en stekeligheden zijn. En als je dan, door iets of iemand afgeleid, langs of door de narigheid heen kijkt, kun je je soms zomaar bewust worden van andere, mooie en plezierige, dingen om je heen. Je doet ontdekkingen die je verbazen, blij maken, energie geven en je in een andere stand kunnen zetten.

Neem bijvoorbeeld je werksituatie. Heb je er geen plezier (meer) in? Kost het je veel energie? Geeft het je geen uitdaging?  Ga je met tegenzin naar je werk? Blijf je doen wat je altijd deed, dan krijg je wat je altijd kreeg.  In een coachtraject hoor ik mensen soms zeggen: “Ik zou eindelijk willen toekomen aan leven in plaats van geleefd te worden”.

Het beeld van de stekelige struiken en wat er achter ligt doemt voor me op…..

Leven is bewegen en nieuwe dingen meemaken en op nieuwe manieren tegen zaken aankijken, nieuwe ervaringen opdoen en worden wie je bent. Dat vraagt om moed. Om je open te stellen voor wat je werkelijk wil en om te gaan ontdekken wat jouw unieke talenten en kwaliteiten zijn én die ook te gaan benutten.

Stel je eens voor dat er voor jou nog heel wat moois verborgen ligt……….Wat houdt jou tegen om op ontdekkingstocht te gaan?

Hoe zichtbaar ben jij?

Zichtbaar zijn

We kennen allemaal de oproep om goed zichtbaar te zijn in het verkeer, met name nu het buiten weer veel langer donker is. Niemand twijfelt aan het belang van die zichtbaarheid.

Ook op ander gebieden is het belangrijk om jezelf zichtbaar te maken, wat denk je bijvoorbeeld van jouw zichtbaarheid op de huidige arbeidsmarkt?

Wist je dat 70% van alle vacatures tegenwoordig via netwerken wordt ingevuld? Netwerken, dat is: het in kaart brengen, leggen en onderhouden van contacten die je verder kunnen helpen met je ontwikkeling op het gebied van werk of privé. Wil je “in beeld komen”, dan ontkom je er dus niet aan om proactief te zijn.

Het belang van zichtbaarheid  voor jou als individu op de arbeidsmarkt wordt steeds belangrijker. Anderen willen  weten wie je bent en wat ze aan je hebben voordat ze iets van je aannemen. Niet zichtbaar zijn kan een negatief effect op anderen hebben. Men kan denken dat je niet betrokken bent, onverschillig of zelfs arrogant, of ze concluderen dat je niet competent bent in je werk omdat je onzichtbaar bent.

Zichtbaarheid zorgt er voor dat mensen weten wat ze aan je hebben. Ze leren je kennen en daardoor is het voor hen gemakkelijker  om voor jou te kiezen tijdens een sollicitatiegesprek of om jou rechtstreeks te benaderen voor een functie.

 

Je zichtbaarheid wordt beïnvloed door je buitenkant én je binnenkant. Je lichaamshouding, gezichtsexpressie, manier van bewegen, spreken en manier van kleden, maar ook je zelfbeeld, gevoel van eigenwaarde, zelfvertrouwen en je vertrouwen in anderen beïnvloeden je zichtbaarheid.

En evengoed  geven gevoelens, overtuigingen, verlangens, waarden en normen kleur aan je gedrag. Daarmee laat je zien wie je bent.

Ik zie in loopbaanbegeleiding vaak dat nut en noodzaak van zichtbaarheid voor de client wel helder is maar dat  ‘iets’ hem of haar tegen houdt. Soms zijn het de associaties met zichtbaarheid: opschepperig gedrag, haantjesgedrag, jezelf overschreeuwen, arrogantie,  enz. Of twijfels over aanwezige kennis en kunde: ‘Er zijn al zoveel anderen, wie zit er nou op mij te wachten?’ ‘Anderen zijn veel beter, straks val ik door de mand.’

 

Ontstaan van onzichtbaar gedrag

Waar komt “onzichtbaar gedrag” vandaan? O.a. de werking van ons oerbrein speelt daarbij een rol. Ons oerbrein zegt ons dat het spannend en gevaarlijk is wanneer jezelf zichtbaar maakt.  Het kan ervoor zorgen dat je bang bent om buiten de groep te vallen; dat je liever “ongelukkig in bekende omstandigheden” bent dan “gelukkig in onbekende omstandigheden”. Het oerbrein werkt vanuit automatisme, instincten en emoties en heeft 2 belangrijke functies: het vermijden van pijn en het nu willen hebben van plezier.

Maar  als mens heb je naast je oerbrein ook een denkbrein waarmee je logisch kunt beredeneren, beslissingen kunt nemen en uitstellen. Met je denkbrein kun je je angst voor zichtbaarheid overstijgen. Dat heeft alles te maken met de werking van je gedachten. Want gedachten leiden tot bepaalde emoties, emoties leiden tot (een gebrek aan) actie, en daarmee tot (een gebrek aan) resultaat).

Een voorbeeld: Je denkt: wie zit er nou op mij te wachten? Je voelt door deze gedachte onzekerheid of twijfel. Vervolgens komt je oerbrein in actie (gevaar!) met als gevolg (een gebrek aan) actie, zoals uitstelgedrag of jezelf klein maken (gevaar geweken). Met als resultaat : onvoldoende zichtbaar, geen  baan (of geen promotie). Dit leidt tot de bevestiging van je oude gedachte: zie je wel … niemand zit op mij te wachten, wat is nou mijn toegevoegde waarde, enz. En daarmee is de cirkel rond.

 

Andere resultaten 

Wil je andere resultaten,  begin dan met andere gedachten. Dat klinkt simpel…… Toch is het mogelijk.  In plaats van te blijven hangen in je belemmerende gedachte kun je op zoek gaan naar een gedachte die óók waar is. Bijvoorbeeld: Ik ben geen groentje; ik heb veel kennis en ervaring; ik heb veel levenservaring;ik ben een professional in dit vakgebied; door zichtbaar te worden kan ik meer mensen helpen;lang niet iedereen weet wat ik doe of hoe ik de ander kan helpen.

Denk aan deze nieuwe gedachte, als de oude gedachte weer op komt.

 

Onzichtbaar gedrag uit angst

Je kunt ook “onzichtbaar gedrag”hebben ontwikkeld vanuit een (om welke reden dan ook) ontstane  angst om afgewezen te worden, dat je er niet toe doet of dat je tot last bent. Je ervaringen tijdens de eerste levensfase hebben voor een groot deel bepaald hoe je je hebt ontwikkeld wat betreft eigenwaarde, zelfvertrouwen en vertrouwen in anderen. Ieder mens wordt beïnvloed door de cultuur, tijdsgeest, opvoeding, omstandigheden, voorbeeldgedrag en positie in het gezin. Hierdoor kunnen gevoeligheden zijn ontstaan (bang om afgewezen te worden) en drijfveren (ik zal bewijzen dat ik de moeite waard ben), die onbewust als een rode draad door je leven lopen.

 

Hoe kom je uit de mist van onzichtbaarheid?

 Stap 1

Bewustwording en compassie

Zichtbaar zijn vraagt allereerst bewust zijn van wie je bent geworden. Wat ligt verborgen om ontdekt te worden? Als je dat weet, kun je deze verborgen delen de ruimte geven. Onderzoek daarom (eventueel met professionele hulp) de achtergrond van jouw onzichtbaarheid. Dat betekent dat je je bewust wordt van alle aspecten die jou hebben beïnvloed, zonder daarmee een “schuldige” aan te wijzen. Ieder mens heeft hierin zijn uniek verhaal.

Je stuit dan wellicht op negatieve denkbeelden en irreële angsten. Zo heeft de één de veronderstelling dat zijn ouders verwachtten dat hij zijn eigen problemen oploste en was hij ervan overtuigd dat hij geen last mocht zijn. Daardoor durfde hij ook in zijn volwassen leven geen hulp te vragen.

Zelf ben ik opgegroeid in een arbeidersgezin waarin het verwachtingspatroon voor groei en ontwikkeling niet heel hoog lag. “Wij zijn maar gewone mensen, sommige zaken zijn voor ons niet weggelegd”. Daardoor heb ik moeite gehad om mezelf te laten zien en mijn mening te laten horen.

Word je je bewust van de aspecten die jou hebben beïnvloed, dan ga je ervaren dat je niet vrij bent. Niet vrij zijn kan leiden tot gespannenheid, afwachtendheid, angst,  onzekerheid of juist hardheid, controlerend en eisend. Niet vrij zijn betekent dat een deel van jezelf er niet mag zijn. Dat kan zich uiten in je inhouden, je aanpassen, contact vermijden, je afsluiten van je gevoel, je  steeds maar richten op harmonie, conflicten vermijden, afhankelijk zijn, bevestiging vragen of het anderen naar de zin maken.

 

Stap 2

Een positief zelfbeeld ontwikkelen

Wanneer je je gaat verbinden met het deel dat positief over jezelf denkt kom je gemakkelijker in beweging. Focus op positieve gevoelens, gedachten en gedrag. Het lijkt in het begin wat overdreven en niet geloofwaardig. Dat is een fase waar je doorheen moet.

Neem steeds aan het eind van een dag jouw activiteiten door met een positieve bril. Des te vaker je zaken positief benadert, des te eerder ga je het geloven. Benoem positief gedrag:

  • Ik ben behulpzaam, aardig want …; • Ik kan goed organiseren want …; Ik werk graag alleen • Ik geniet van fietsen, wandelen; • Ik ben goed zoals ik ben.

 

Stap 3

Volg je verlangens 

Hoe wil je dat jouw leven er over vijf jaar uitziet? Visualiseer je verlangens en ervaar hoe dat voelt. Dat kan een sterke motivatie zijn.

 

Stap 4

Gevoelens gebruiken als kompas

Gevoelens helpen je richting te geven in dit proces. Ze maken je duidelijk waar je van houdt, wat je vervelend vindt, waar je tegen opziet of waar je blij van wordt. Emoties zijn ook nodig om met teleurstelling en tegenslag om te gaan en je verbonden te voelen met anderen. Ze helpen je richting te geven in dit proces.

 

Stap 5

Beschrijf een nieuw zelfbeeld

Maak een nieuwe omschrijving van je persoonlijkheid, zodat je jouw belemmeringen en beperkingen kunt opheffen. Richt je aandacht op nieuwe mogelijkheden die jouw zichtbaarheid vergroten.

Je grootste uitdaging is jezelf te laten zien met al die gevoelens die wellicht in de verboden zone zaten.

Door positief over jezelf te denken ga je je beter voelen. Daardoor krijg je meer zin om iets te ondernemen of initiatieven te nemen. Je doorbreekt een negatieve cirkel. Je gaat meer vrijheid ervaren en voelt je meer in balans. Vrij zijn betekent spontaan zijn, nieuwsgierig zijn, je mening geven, aandacht vragen, hulp vragen en voor jezelf opkomen.

Geluk of ongeluk? Wie zal het zeggen….

Ik weet niet hoe jij dat hebt, maar ik heb nogal eens de neiging om snel een waardeoordeel  te koppelen aan bepaalde situaties of  een eigen interpretatie te geven aan bepaalde gebeurtenissen. Wat zijn we soms snel met het plakken van labels als: Heb jij even geluk. Wauw… jij treft het. Bofkont. Wat een pech. Het zit jou ook nooit mee hé? Nee hé…dat overkomt mij weer. Ik heb ook altijd pech….

Herken je dat? We plaatsen gebeurtenissen in de hokjes Geluk of Ongeluk en beoordelen ze als goed of slecht. Maar wat maakt een gebeurtenis goed of slecht?

 

Er is een oud verhaal uit de Chinese traditie dat ons er aan herinnert dat we vaak veel te snel en te ver doordenken en betekenis geven aan een bepaalde gebeurtenis en dat het wellicht beter is om bij het heden te blijven. Want uiteindelijk geldt dat niemand weet wat morgen brengt.

Dat oude verhaal kwam het afgelopen jaar een aantal keren via verschillende kanalen op mijn pad. En steeds weer spreekt het verhaal mij aan. Deze video van TED-talk start Heather Lanier ook met het bekende verhaal en vervolgens vertelt zij hoe zij leerde om de wijsheid uit het verhaal toe te passen in haar leven. Ik deel het graag omdat ik denk dat de 13 minuten die je hier voor vrij wilt maken je veel kunnen opleveren.

Waarom het mij aanspreekt? We oordelen en beoordelen situaties vaak, bewust en onbewust, en in veel gevallen onnodig en ook nog onjuist. Wat een overbodige ballast in ons hoofd. Dat wil ik wel veranderen, jij ook?

Heather Lanier laat in haar persoonlijk verhaal zien dat het mogelijk is om vooroordelen over wat goed of slecht is, over wat geluk of ongeluk is, los te laten. Het verhaal leert ons te reflecteren op onze overtuigingen over wat een leven goed of slecht, gelukkig of ongelukkig, maakt. Het laat zien dat we vaak kiezen om ons wanhopig op te sluiten in de tragiek van de situatie terwijl de werkelijkheid soms veel flexibeler is en veel te leren geeft.

 

Wat is geluk, wat is ongeluk ? Uiteindelijk geldt dat niemand weet wat morgen brengt, dus…wie zal het zeggen?

‘Goed’ en ‘Slecht’,  Geluk en Ongeluk, het zijn labels die ons belemmeren om situaties met een open blik te bezien.  Het is het label dat wij zelf ergens op plakken wat maakt dat we iets als positief of negatief ervaren.

Iets wat het label ‘slecht’ krijgt ís niet slecht. En een situatie die het label ‘goed’ krijgt ís niet ‘goed’. Iets IS er gewoon. En de wereld is voortdurend in beweging. Wat op het ene moment een probleem lijkt te zijn kan, zodra er iets veranderd in de situatie, spontaan veranderen in een nieuwe mogelijkheid.

Het verhaal van Heather Lanier daagt ook uit om te stoppen met te focussen op wat “normaal” is, op “hoe het zou moeten zijn”. Het verhaal daagt uit om in plaats van te kijken “wat en hoe het zou moeten zijn” te gaan kijken naar wat er werkelijk is, wat zich aandient en dat met openheid en nieuwsgierigheid te observeren.

 

Ik besef me heel goed dat er situaties in een leven zijn waar dit heel moeilijk is en waar het niet zomaar lukt om de situatie met openheid en nieuwsgierigheid te observeren. Deze blog is beslist ook niet bedoeld om alles wat je overkomt in het leven te bagatelliseren.

Maar toch….

In veel gevallen heb je invloed op hoe en in welk hokje je een gebeurtenis indeelt. Het is het label wat wij zelf plakken wat maakt dat je iets als positief of negatief ervaart. Jij hebt grote invloed op jouw eigen ervaring en gevoel ergens bij.

Voordat je een oordeel geeft over een gebeurtenis, bedenk dan dat je nog niet kunt weten of de gebeurtenis goed of slecht is. Probeer open te staan voor wat zich aandient. Wie weet brengt het uiteindelijk iets moois wat je nooit had kunnen bedenken. ​

 

Je kunt het als iets negatiefs zien dat je tijdens een wandelroute de verkeerde afslag neemt waardoor je wandelroute 5 km langer wordt….maar wat was je verrast en blij dat je nou net op die “extra” kilometers een oude klasgenoot van je trof die je al 30 jaar niet meer hebt gezien!

Je hebt autopech en moet wachten op de wegenwacht. Dat geeft je een mooie gelegenheid om eindelijk die vriendin te bellen die je al maandenlang geleden beloofde om eens samen te gaan lunchen.

Mijn zoon stuurde deze zomer een foto van de plaats op de camping waar ze als gezin hun tent hadden opgezet. Mijn eerste reactie was: Oei…geen beste plaats, veel te dicht bij de rivier, wat gevaarlijk voor die kleine meisjes….. Bij terugkomst hoorde ik van hen hoe blij ze waren met de mooie plaats aan het water. Wat een welkome verkoeling had het gebracht. Als ouders waren ze alert, maar de kleine meisjes hadden geen moment de neiging gehad om er alleen naar toe te lopen en het was voor kinderen helemaal niet zo eenvoudig om bij het water te komen.

Iets kan slecht lijken en kan toch goed uitpakken, bijvoorbeeld je baan kwijtraken. Dankzij het budget voor een loopbaantraject dat je mee kreeg bij je ontslag kwam jij er achter waar jouw passie ligt. En door die passie zichtbaar te maken heb je nu de baan van je leven!

 

Het persoonlijke verhaal van Heather Lanier spoort aan tot:

Loslaten met vasthouden aan Wat-zou-moeten-zijn

Kijken naar Wat-er-is

Openstellen voor Wat-zou-kunnen-zijn

 

Wat heb jij nodig om dat in praktijk te brengen?